नमामीशमीशान निर्वाणरूपं । विभुं व्यापकं ब्रह्म वेदस्वरूपं ॥
निजं निर्गुणं निर्विकल्पं निरीहं । चिदाकाशमाकाशवासं भजेऽहं ॥ १ ॥
namāmīśamīśāna nirvāṇarūpaṁ, vibhuṁ vyāpakaṁ brahma vedasvarūpaṁ।
nijaṁ nirguṇaṁ nirvikalpaṁ nirīhaṁ, cidākāśamākāśavāsaṁ bhaje’haṁ ॥1॥
நமாமீஶமீஶான நிர்வாணரூபம், விபும் வியாபகம் ப்ரஹ்ம வேதஸ்வரூபம் । நிஜம் நிர்குணம் நிர்விகல்பம் நிரீஹம், சிதாகாசமாகாச வாஸம் பஜேஹம் (1)

निराकारमोंकारमूलं तुरीयं । गिरा ग्यान गोतीतमीशं गिरीशं ॥
करालं महाकाल कालं कृपालं । गुणागार संसारपारं नतोऽहं ॥ २ ॥
nirākāramoṁkāramūlaṁ turīyaṁ, girā gyāna gotītamīśaṁ girīśaṁ ।
karālaṁ mahākāla kālaṁ kṛpālaṁ, guṇāgāra saṁsārapāraṁ nato’haṁ ॥2॥
நிராகாரமொங்காரமூலம் துரீயம், கிரா ஞான கோதீதமீசம் கிரீசம் ।
கராலம் மகாகால காலம் க்ருபாலும், குணாகார ஸம்ஸார பாரம் நதோஹம் (2)

तुषाराद्रि सङ्काश गौरं गभीरं । मनोभूत कोटि प्रभा श्री शरीरं ॥
स्फुरन्मौलि कल्लोलिनी चारु गङ्गा । लसद्भालबालेन्दु कण्ठे भुजङ्गा ॥ ३॥
tuṣārādri saṅkāśa gauraṁ gabhīraṁ, manobhūta koṭi prabhā srī śarīraṁ ।
sphuranmauli kallolinī cāru gaṅgā, lasadbhālabālendu kaṇṭhe bhujaṅgā ॥3॥
துஷாராத்ரி சங்காஶ கவுரம் கபீரம், மனோபூத கோடி ப்ரபா ஶ்ரீ ஶரீரம் । ஸ்புரன்மௌலி கல்லோலிநீ சாரு கங்கா, லஸத்பால பாலேந்து கண்டே புஜங்கா (3)

चलत्कुण्डलं भ्रू सुनेत्रं विशालं । प्रसन्नाननं नीलकण्ठं दयालं॥
मृगाधीशचर्माम्बरं मुण्डमालं । प्रियं शङ्करं सर्वनाथं भजामि ॥४॥
calatkuṇḍalaṁ bhrū sunetraṁ viśālaṁ, prasannānanaṁ nīlakaṇṭhaṁ dayālaṁ ।
mṛgādhīśacarmāmbaraṁ muṇḍamālaṁ, priyaṁ śaṅkaraṁ sarvanāthaṁ bhajāmi॥4॥
சலத்குண்டலம் ப்ரூ ஸுநேத்ரம் விஶாலம், ப்ரசன்னாநனம் நீலகண்டம் தயாலம் ।
ம்ருகாதீஶசர்மாம்பரம் முண்டமாலம், ப்ரியம் ஶங்கரம் ஸர்வநாதம் பஜாமி (4)

प्रचण्डं प्रकृष्टं प्रगल्भं परेशं । अखण्डं अजं भानुकोटिप्रकाशं॥
त्रयःशूल निर्मूलनं शूलपाणिं । भजेऽहं भवानीपतिं भावगम्यं॥५॥
pracaṇḍaṁ prakṛṣṭaṁ pragalbhaṁ pareśaṁ, akhaṇḍaṁ ajaṁ bhānukoṭiprakāśaṁ ।
trayaḥśūla nirmūlanaṁ śūlapāṇiṁ, bhaje’haṁ bhavānīpatiṁ bhāvagamyaṁ ॥5॥
ப்ரசண்டம் ப்ரக்ருஷ்டம் ப்ரகல்பம் பரேஶம், அகண்டம் அஜம் பானுகோடிப்ரகாஶம் ।
த்ரயஶூல நிர்மூலனம் ஶூலபாணிம், பஜேஹம் பவானீபதிம் பாவகம்யம் (5)

कलातीत कल्याण कल्पान्तकारी । सदा सज्जनानन्ददाता पुरारी॥
चिदानन्दसन्दोह मोहापहारी । प्रसीद प्रसीद प्रभो मन्मथारी ॥६॥
kalātīta kalyāṇa kalpāntakārī, sadā sajjanānandadātā purārī ।
cidānandasandoha mohāpahārī, prasīda prasīda prabho manmathārī ॥6॥
கலாதீத கல்யாண கல்பாந்தகாரீ, ஸதா ஸஜ்ஜனானந்ததாதா புராரீ । சிதானந்த ஸந்தோஹ மோஹாபஹாரீ, ப்ரஸீத ப்ரஸீத ப்ரபோ மன்மதாரீ (6)

न यावद् उमानाथ पादारविन्दं । भजन्तीह लोके परे वा नराणां ॥
न तावत्सुखं शान्ति सन्तापनाशं । प्रसीद प्रभो सर्वभूताधिवासं ॥७॥
na yāvad umānātha pādāravindaṁ, bhajantīha loke pare vā narāṇāṁ ।
na tāvatsukhaṁ śānti santāpanāśaṁ, prasīda prabho sarvabhūtādhivāsaṁ ॥7॥
ந யாவத் உமாநாத பாதாரவிந்தம், பஜந்தீஹ லோகே பரே வா நராணாம் ।
ந தாவத்ஸுகம் ஶாந்தி ஸந்தாபநாஶம், ப்ரஸீத ப்ரபோ ஸர்வபூதாதிவாஸம் (7)

न जानामि योगं जपं नैव पूजां । नतोऽहं सदा सर्वदा शंभु तुभ्यं ॥
जरा जन्म दुःखौघ तातप्यमानं । प्रभो पाहि आपन्नमामीश शंभो॥८॥
na jānāmi yogaṁ japaṁ naiva pūjāṁ, nato’haṁ sadā sarvadā śaṁbhu tubhyaṁ ।
jarā janma duḥkhaugha tātapyamānaṁ, prabho pāhi āpannamāmīśa śaṁbho ॥8॥
ந ஜாநாமி யோகம் ஜபம் நைவ பூஜாம், நதோஹம் ஸதா ஸர்வதா ஶம்பு துப்யம் ।
ஜரா ஜந்ம து꞉கோக தாபப்யமானம், ப்ரபோ பாஹி ஆபன்னமாமீஶ ஶம்போ (8)

Read In English

namāmīśamīśāna nirvāṇarūpaṁ, vibhuṁ vyāpakaṁ brahma vedasvarūpaṁ।
nijaṁ nirguṇaṁ nirvikalpaṁ nirīhaṁ, cidākāśamākāśavāsaṁ bhaje’haṁ ॥1॥

Meaning : I adore You, the guardian of the north-east quarter and Ruler of the whole universe, eternal bliss personified, the omnipresent and all-pervading Brahma manifest in the form of the Vedas. I worship Lord Śiva, shining in His own glory, beyond the Guṇas (Sattva, Rajas, Tamas), undifferentiated, desireless, all-pervading consciousness, having nothing to wrap about Himself except ether (or enveloping ether itself).

nirākāramoṁkāramūlaṁ turīyaṁ, girā gyāna gotītamīśaṁ girīśaṁ ।
karālaṁ mahākāla kālaṁ kṛpālaṁ, guṇāgāra saṁsārapāraṁ nato’haṁ ॥2॥

Meaning : I bow to the supreme Lord, who is devoid of form, transcendent and extra-cosmic, beyond speech, understanding and sense perception, terrible yet gracious, the seed of the mystic syllable OṀ, the Ruler of Kailāsa, the Devourer even of the great Time-Spirit and the abode of virtues.

tuṣārādri saṅkāśa gauraṁ gabhīraṁ, manobhūta koṭi prabhā srī śarīraṁ ।
sphuranmauli kallolinī cāru gaṅgā, lasadbhālabālendu kaṇṭhe bhujaṅgā ॥3॥

Meaning : Who is deeply thoughtful, and is possessed of a form white as the snowclad Himālaya, radiant with the beauty of a myriad Cupids, whose head sparkles with the lovely stream of the Gaṅgā, whose brow is adorned by the crescent moon and neck coiled by serpents.

calatkuṇḍalaṁ bhrū sunetraṁ viśālaṁ, prasannānanaṁ nīlakaṇṭhaṁ dayālaṁ ।
mṛgādhīśacarmāmbaraṁ muṇḍamālaṁ, priyaṁ śaṅkaraṁ sarvanāthaṁ bhajāmi॥4॥

Meaning : I adore the all-merciful Śaṅkara, the universal Lord, who is loved by all, who has tremulous pendants hanging from His ear-lobes, is possessed of beautiful eyebrows and large eyes, who has a cheerful face and a blue speck on His throat, and who has a lion-skin wrapped around His waist and wears a garland of skulls round His neck.

pracaṇḍaṁ prakṛṣṭaṁ pragalbhaṁ pareśaṁ, akhaṇḍaṁ ajaṁ bhānukoṭiprakāśaṁ ।
trayaḥśūla nirmūlanaṁ śūlapāṇiṁ, bhaje’haṁ bhavānīpatiṁ bhāvagamyaṁ ॥5॥

Meaning : I take my refuge in Bhavānī’s Spouse, the supreme Lord, most powerful, exalted, intrepid, indivisible, unborn and invested with the glory of a myriad suns, who roots out the threefold agony and holds a trident in His hand and who is accessible only through love (Prema Bhakti).

kalātīta kalyāṇa kalpāntakārī, sadā sajjanānandadātā purārī ।
cidānandasandoha mohāpahārī, prasīda prasīda prabho manmathārī ॥6॥

Meaning : Limitless (beyond digits), ever blessed, bringing about universal destruction at the end of each round of creation, a source of perpetual delight to the virtuous, Slayer of the demon Tripura, Consciousness and Bliss personified, dispeller of delusion, be propitious, my lord, be propitious, O Destroyer of Cupid.

na yāvad umānātha pādāravindaṁ, bhajantīha loke pare vā narāṇāṁ ।
na tāvatsukhaṁ śānti santāpanāśaṁ, prasīda prabho sarvabhūtādhivāsaṁ ॥7॥

Meaning : So long as they worship not the lotus-feet of Umā’s lord, there is no happiness nor peace nor cessation of suffering for humans either in this world or in the next. Therefore, be propitious, my lord, dwelling as You do in the heart of all living beings.

na jānāmi yogaṁ japaṁ naiva pūjāṁ, nato’haṁ sadā sarvadā śaṁbhu tubhyaṁ ।
jarā janma duḥkhaugha tātapyamānaṁ, prabho pāhi āpannamāmīśa śaṁbho ॥8॥

Meaning : I know not Yoga (concentration), nor Japa (the muttering of prayers) nor ritual. I simply bow to you at all times and at every moment, O Śambhu! Pray, protect me, my lord, miserable and afflicted by sufferings attendant on old age and birth (and death) as I am, O Lord Śambhu!

This Śrī Rudrāṣṭakam (eight verses in praise of Rudra) has been composed for pleasing Lord Hara (another name of Śiva). They are a part of the Śrī Rāmacaritamānasa (Uttara-Kāṇḍa – Doha 107 B), lovingly written by śrī gosvāmi tulasīdāsa. Those who recite this with devotion, with them Śrī Śambhu (Śiva) will always be pleased and will bless them to overcome all obstacles in life.

हिन्दी में पढ़ें

नमामीशमीशान निर्वाणरूपं । विभुं व्यापकं ब्रह्म वेदस्वरूपं ॥
निजं निर्गुणं निर्विकल्पं निरीहं । चिदाकाशमाकाशवासं भजेऽहं ॥ १ ॥

अर्थ – मैं आपकी पूजा करता हूँ, जो ईशान कोण (उत्तर-पूर्व दिशा) के रक्षक हैं और सम्पूर्ण ब्रह्माण्ड के अधिपति हैं — जो नित्य आनन्दस्वरूप हैं, सर्वव्यापी तथा समस्त वेदों के रूप में प्रकट ब्रह्म हैं। मैं भगवान शिव की आराधना करता हूँ, जो अपनी ही महिमा में प्रकाशमान हैं, त्रिगुणों (सत्त्व, रज, तम) से परे हैं, निर्विकल्प, निःस्पृह, सर्वव्यापक चैतन्यस्वरूप हैं, जिनके लिए आच्छादन के रूप में कुछ भी नहीं है—सिवाय आकाश के (या जो स्वयं आकाश को ही आवृत्त कर लेते हैं)।

निराकारमोंकारमूलं तुरीयं । गिरा ग्यान गोतीतमीशं गिरीशं ॥
करालं महाकाल कालं कृपालं । गुणागार संसारपारं नतोऽहं ॥ २ ॥

अर्थ – मैं उस परम प्रभु को प्रणाम करता हूँ, जो निराकार हैं, सृष्टि से परे, अतीन्द्रिय और अप्रमेय हैं — वाणी, बुद्धि और इन्द्रियों की पहुँच से परे। वे भयंकर भी हैं और कृपालु भी। वे ओंकार बीज के आधार हैं, कैलास के अधिपति हैं, महाकाल को भी निगल जाने वाले हैं और समस्त सद्गुणों के आश्रय हैं।

तुषाराद्रि सङ्काश गौरं गभीरं । मनोभूत कोटि प्रभा श्री शरीरं ॥
स्फुरन्मौलि कल्लोलिनी चारु गङ्गा । लसद्भालबालेन्दु कण्ठे भुजङ्गा ॥ ३॥

अर्थ – जो गहन चिन्तन में लीन रहते हैं, जिनका रूप हिमालय की बर्फ के समान उज्ज्वल है, असंख्य कामदेवों की शोभा को मात देनेवाले सौन्दर्य से दीप्तिमान हैं; जिनके मस्तक पर सुंदर गंगा की धारा चमकती है, भाल पर अर्धचन्द्र की शोभा है और गला सर्पों की माला से भूषित है।

चलत्कुण्डलं भ्रू सुनेत्रं विशालं । प्रसन्नाननं नीलकण्ठं दयालं॥
मृगाधीशचर्माम्बरं मुण्डमालं । प्रियं शङ्करं सर्वनाथं भजामि ॥४॥

अर्थ – मैं करुणा की मूर्ति, सर्वत्र पूज्य भगवान् शंकर की वंदना करता हूँ — जो सबके प्रिय हैं, जिनके कर्णछिद्रों में कंपन करते हुए कुण्डल झूलते हैं, जिनकी भौहें मनोहर हैं और नेत्र विशाल हैं, जिनका मुखमंडल प्रसन्नता से खिला है, जिनके कंठ पर नील चिन्ह है, जो अपनी कमर पर सिंहचर्म धारण किए हुए हैं और गले में मुण्डमाल पहने हुए हैं।

प्रचण्डं प्रकृष्टं प्रगल्भं परेशं । अखण्डं अजं भानुकोटिप्रकाशं॥
त्रयःशूल निर्मूलनं शूलपाणिं । भजेऽहं भवानीपतिं भावगम्यं॥५॥

अर्थ – मैं भवानीपति, परमेश्वर की शरण लेता हूँ — जो परम शक्तिशाली, महान्, निर्भीक, अखण्ड, अजन्मा तथा अनगिनत सूर्यों के समान तेज से युक्त हैं; जो त्रिविध तापों का नाश करते हैं, हाथ में त्रिशूल धारण किए हुए हैं, और जो केवल प्रेम-भक्ति के द्वारा ही प्राप्त होते हैं।

कलातीत कल्याण कल्पान्तकारी । सदा सज्जनानन्ददाता पुरारी॥
चिदानन्दसन्दोह मोहापहारी । प्रसीद प्रसीद प्रभो मन्मथारी ॥६॥

अर्थ – आप अनन्त हैं — संख्याओं की सीमा से परे, नित्य कल्याणस्वरूप हैं, प्रत्येक सृष्टि-चक्र के अंत में संहार करनेवाले हैं, सज्जनों को सदैव आनन्द प्रदान करनेवाले हैं, त्रिपुरासुर के संहारक हैं, चैतन्य और आनन्द के मूर्तिमान स्वरूप हैं, मोह का नाश करनेवाले हैं। कृपादृष्टि कीजिए प्रभो, कृपादृष्टि कीजिए — हे कामदहन करनेवाले प्रभु!

न यावद् उमानाथ पादारविन्दं । भजन्तीह लोके परे वा नराणां ॥
न तावत्सुखं शान्ति सन्तापनाशं । प्रसीद प्रभो सर्वभूताधिवासं ॥७॥

अर्थ – जब तक मनुष्य उमा-पति के चरणकमलों की उपासना नहीं करते, तब तक उन्हें न इस लोक में सुख मिलता है, न शांति, और न ही दुःखों से मुक्ति — न इस लोक में, न परलोक में। अतः कृपा कीजिए, हे प्रभो, जो समस्त प्राणियों के हृदय में निवास करते हैं।

न जानामि योगं जपं नैव पूजां । नतोऽहं सदा सर्वदा शंभु तुभ्यं ॥
जरा जन्म दुःखौघ तातप्यमानं । प्रभो पाहि आपन्नमामीश शंभो॥८॥

अर्थ – मुझे न योग का ज्ञान है, न जप का, और न ही किसी विधिपूर्वक कर्म का। मैं तो बस हर समय, हर क्षण आपको नमन करता हूँ, हे शंभो! कृपया मेरी रक्षा कीजिए, हे प्रभो — मैं जन्म और बुढ़ापे (और मृत्यु) के दुःखों से पीड़ित एक दुखी जीव हूँ, हे भगवान शंभो!

यह श्री रुद्राष्टकम् (रुद्र की स्तुति में रचित आठ श्लोक) भगवान हर (शिव) की प्रसन्नता के लिए रचा गया है। यह श्रीरामचरितमानस के उत्तरकाण्ड (दोहा १०७ ख) का एक भाग है, जिसे श्रद्धापूर्वक गोस्वामी तुलसीदास जी ने लिखा है। जो भी भक्तिभाव से इसका पाठ करते हैं, उन पर श्री शम्भु (भगवान शिव) सदा प्रसन्न रहते हैं और उनके जीवन के समस्त विघ्न-बाधाओं का नाश करते हैं।

தமிழில் படிக்கவும்

நமாமீஶமீஶான நிர்வாணரூபம், விபும் வியாபகம் ப்ரஹ்ம வேதஸ்வரூபம் । நிஜம் நிர்குணம் நிர்விகல்பம் நிரீஹம், சிதாகாசமாகாச வாஸம் பஜேஹம் (1)

பொருள் – நான் உம்மைப் போற்றுகிறேன் – வடகிழக்கு திசையின் காவலனாகவும், முழு பிரபஞ்சத்தின் ஆண்டவனாகவும், நித்திய ஆனந்தத்தின் திருவுருவாகவும், எங்கும் நிறைந்தும் பரவியும் இருக்கும் பரம்பொருளாகிய வேதஸ்வரூபப் பிரஹ்மாவாகவும். நான் மகேஶ்வரனாகிய சிவனை வழிபடுகிறேன் – தன்னுடைய உள்ஒளியில் பிரகாசிக்கின்றவர், சத்த்வம், ரஜஸ், தமஸ் ஆகிய குணங்களைத் தாண்டியவர், வேறுபாடற்றவர், ஆசையற்றவர், எங்கும் பரவியுள்ள சுத்த சிந்தனைநிலை, தம்மை போர்வையாக்கும் ஒன்றுமின்றி ஆகாயத்தையே போர்வையாகக் கொண்டவர்.

நிராகாரமொங்காரமூலம் துரீயம், கிரா ஞான கோதீதமீசம் கிரீசம் ।
கராலம் மகாகால காலம் க்ருபாலும், குணாகார ஸம்ஸார பாரம் நதோஹம் (2)

பொருள் – உருவமற்ற, எல்லை கடந்த, பிரபஞ்சத்திற்கு அப்பாற்பட்ட, பேச்சு, புரிதல் மற்றும் புலன் உணர்வுக்கு அப்பாற்பட்ட, பயங்கரமான ஆனால் கருணையுள்ள, ஓம் என்ற மறைபொருள் எழுத்தின் விதை, கைலாசத்தின் ஆட்சியாளர், சிறந்த கால-ஆன்மாவைக் கூட விழுங்குபவர் மற்றும் நல்லொழுக்கங்களின் இருப்பிடமான பரம இறைவனை நான் வணங்குகிறேன்.

துஷாராத்ரி சங்காஶ கவுரம் கபீரம், மனோபூத கோடி ப்ரபா ஶ்ரீ ஶரீரம் । ஸ்புரன்மௌலி கல்லோலிநீ சாரு கங்கா, லஸத்பால பாலேந்து கண்டே புஜங்கா (3)

பொருள் – ஆழ்ந்த சிந்தனை கொண்டவர், பனி மூடிய இமயமலையைப் போல வெண்மையான வடிவம் கொண்டவர், எண்ணற்ற மன்மதன்களின் அழகால் பிரகாசிப்பவர், கங்கையின் அழகான நீரோட்டத்தால் தலை பிரகாசிப்பவர், பிறை சந்திரனால் அலங்கரிக்கப்பட்ட நெற்றி மற்றும் பாம்புகளால் சுருண்ட கழுத்தை உடையவர்.

சலத்குண்டலம் ப்ரூ ஸுநேத்ரம் விஶாலம், ப்ரசன்னாநனம் நீலகண்டம் தயாலம் ।
ம்ருகாதீஶசர்மாம்பரம் முண்டமாலம், ப்ரியம் ஶங்கரம் ஸர்வநாதம் பஜாமி (4)

பொருள் – அனைவராலும் நேசிக்கப்படுபவரும், காது மடல்களில் நடுங்கும் தொங்கல்களைக் கொண்டவரும், அழகான புருவங்களையும் பெரிய கண்களையும் கொண்டவரும், மகிழ்ச்சியான முகத்தையும், தொண்டையில் நீலப் புள்ளியையும் கொண்டவரும், இடுப்பில் சிங்கத் தோலைச் சுற்றிக் கொண்டவரும், கழுத்தில் மண்டை ஓடு மாலையை அணிந்தவருமான, சர்வலோகக் கடவுளான, கருணை மிக்க சங்கரரை நான் வணங்குகிறேன்.

ப்ரசண்டம் ப்ரக்ருஷ்டம் ப்ரகல்பம் பரேஶம், அகண்டம் அஜம் பானுகோடிப்ரகாஶம் ।
த்ரயஶூல நிர்மூலனம் ஶூலபாணிம், பஜேஹம் பவானீபதிம் பாவகம்யம் (5)

பொருள் – நான் பவானியின் துணைவியார், மிகவும் சக்திவாய்ந்தவர், உயர்ந்தவர், துணிச்சலானவர், பிரிக்க முடியாதவர், பிறக்காதவர், எண்ணற்ற சூரியர்களின் மகிமையால் நிரப்பப்பட்டவர், மூன்று மடங்கு வேதனையை வேரோடு அகற்றி, கையில் ஒரு திரிசூலத்தை ஏந்தியவர், அன்பினால் மட்டுமே அணுகக்கூடியவர் (பிரேம பக்தி) என்று என் சரணாலயத்தில் அடைக்கலம் புகுகிறேன்.

கலாதீத கல்யாண கல்பாந்தகாரீ, ஸதா ஸஜ்ஜனானந்ததாதா புராரீ । சிதானந்த ஸந்தோஹ மோஹாபஹாரீ, ப்ரஸீத ப்ரஸீத ப்ரபோ மன்மதாரீ (6)

பொருள் – (எண்ணிக்கைகளுக்கு அப்பாற்பட்ட) வரம்பற்ற, எப்போதும் ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட, படைப்பின் ஒவ்வொரு சுற்று முடிவிலும் உலகளாவிய அழிவைக் கொண்டுவரும், நல்லொழுக்கமுள்ளவருக்கு நிரந்தர மகிழ்ச்சியின் மூலமாக, திரிபுரா என்ற அரக்கனைக் கொன்றவர், உணர்வு மற்றும் பேரின்பம் உருவகப்படுத்தப்பட்டவர், மாயையை அகற்றுபவர், என் ஆண்டவரே, சாந்தமாக இருங்கள், ஓ மன்மதனை அழிப்பவரே.

ந யாவத் உமாநாத பாதாரவிந்தம், பஜந்தீஹ லோகே பரே வா நராணாம் ।
ந தாவத்ஸுகம் ஶாந்தி ஸந்தாபநாஶம், ப்ரஸீத ப்ரபோ ஸர்வபூதாதிவாஸம் (7)

பொருள் – உமாவின் இறைவனின் தாமரைப் பாதங்களை அவர்கள் வணங்காத வரை, இந்த உலகத்திலோ அல்லது மறு உலகத்திலோ மனிதர்களுக்கு மகிழ்ச்சியோ, அமைதியோ, துன்பம் நீங்கவோ முடியாது. எனவே, என் ஆண்டவரே, எல்லா உயிரினங்களின் இதயத்திலும் உம்மைப் போலவே வாசம் செய்வீராக.

ந ஜாநாமி யோகம் ஜபம் நைவ பூஜாம், நதோஹம் ஸதா ஸர்வதா ஶம்பு துப்யம் ।
ஜரா ஜந்ம து꞉கோக தாபப்யமானம், ப்ரபோ பாஹி ஆபன்னமாமீஶ ஶம்போ (8)

பொருள் – எனக்கு யோகம் (ஒருமுகப்படுத்துதல்), ஜபம் (பிரார்த்தனைகளை முணுமுணுத்தல்) அல்லது சடங்குகள் தெரியாது. எல்லா நேரங்களிலும், ஒவ்வொரு நொடியிலும் நான் உன்னை வணங்குகிறேன், ஓ ஷம்பு! முதுமையிலும் பிறப்பு (மற்றும் இறப்பு)யிலும் துன்பப்படுபவனாகவும், துன்பப்படுபவனாகவும் இருக்கும் என்னை, பிரார்த்தனை செய், காத்தருள், ஓ ஷம்பு!

இந்த ஸ்ரீ ருத்ராஷ்டகம் (ருத்ரனைப் போற்றும் எட்டு பாடல்கள்) பகவான் ஹரனை (சிவனின் மற்றொரு பெயர்) மகிழ்விப்பதற்காக இயற்றப்பட்டது. இவை ஸ்ரீ கோஸ்வாமி துளசிதாசர் அன்புடன் எழுதிய ஸ்ரீ ராமசரிதமானசத்தின் (உத்தர-காண்டம் – தோஹா 107 B) ஒரு பகுதியாகும். இதை பக்தியுடன் பாராயணம் செய்பவர்கள், அவர்களுடன் ஸ்ரீ ஷம்பு (சிவன்) எப்போதும் மகிழ்ச்சியடைவார், மேலும் வாழ்க்கையில் உள்ள அனைத்து தடைகளையும் கடக்க அவர்களுக்கு அருள்வார்.